Η αριστερά να ανοίξει νέους δρόμους

Πριν από ένα χρόνο, στην Ελλάδα έλαβε χώρα ένα κοινωνικό φαινόμενο παγκόσμιας και ιστορικής εμβέλειας. Η ελληνική κοινωνία βίωσε έναν κοινωνικό σπασμό, δηλαδή μια εξέγερση. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, στην πλειοψηφία τους παιδιά, σε όλο το μήκος και το πλάτος της χώρας, για αρκετές μέρες εκδήλωσαν μια «αναπάντεχη» οργή. Άνθρωποι μεγάλοι σε ηλικία κατέβηκαν για πρώτη φορά σε διαδήλωση, μαθητές «πολιορκούσαν» αστυνομικά τμήματα σε όλη τη χώρα και έγιναν διαδηλώσεις σε μέρη όπου δεν είχαν ξαναγίνει (χωριά, μικρές πόλεις κ.λπ). Αυτά είναι κάποια από τα πρωτοφανή στοιχεία της εξέγερσης του Δεκέμβρη.

Αφορμή για την πυροδότηση αυτής της έκρηξης οργής ήταν το γεγονός της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός μαθητή από έναν αστυνομικό. Όσο αποτρόπαιο και αν είναι το εν λόγω γεγονός δεν μπορεί να εξηγήσει την κλίμακα του κοινωνικού φαινομένου που ακολούθησε. Η αριστερά διέγνωσε σε αυτή την πρωτοφανή εξέγερση μια έκρηξη οργής που οφειλόταν στα γενικευμένα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα που πνίγουν σήμερα την πλειοψηφία των πολιτών. Η κλίμακα του φαινομένου ήταν συμβατή με το μέγεθος των αδιεξόδων σύμφωνα με τις αναλύσεις της αριστεράς τα τελευταία χρόνια. Προειδοποιούσαμε εδώ και καιρό – πολύ πριν από την εκδήλωση της διεθνούς οικονομικής κρίσης – ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική οδηγεί σε απόγνωση μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Μπροστά στην εξέλιξη αυτού του πρωτοφανούς γεγονότος η αριστερά κινήθηκε σε δύο άξονες. Πρώτον, έδωσε τη δική της ερμηνεία για τα αίτια του φαινομένου και κατήγγειλε τους πολιτικά υπεύθυνους. Δεύτερον, μετείχε στην εξέγερση δίνοντας το δικό της παράδειγμα αγώνα, αλλά και ένα διεκδικητικό πλαίσιο προσπαθώντας α) να συμβάλει στην παγίωση της όποιας μετατόπισης των συνειδήσεων και β) να μετατρέψει τον θυμό και την οργή σε οργανωμένη, συντεταγμένη και αποτελεσματική διεκδίκηση.

Όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις η αριστερά αντιπαρατέθηκε με όλες τις πολιτικές δυνάμεις αλλά και κατεστημένα ΜΜΕ. Υπερασπίστηκε τη φύση του φαινομένου, κατηγόρησε με δριμύτητα και χωρίς περιστροφές τους πολιτικά υπεύθυνους για την κατάσταση της χώρας και μετέφερε τη φωνή της ξεχασμένης κοινωνίας που εξεγειρόταν μέσα στη Βουλή και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τα αντίποινα αυτής της στάσης ήταν η συκοφαντία, η τρομοκρατία και η κατηγορία περί υποκίνησης ή κάλυψης εγκληματικών πράξεων. Όπως επίσης συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, όσο περνάει ο χρόνος η αριστερά δικαιώνεται για τη στάση της και οι συκοφάντες παραδίδονται στη χλεύη της ιστορίας.

Ένα χρόνο μετά, οι αιτίες αυτής της έκρηξης όχι μόνο δεν έχουν αμβλυνθεί αλλά διογκώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Οι κοινωνίες είναι σε οριακό σημείο και τίποτα δεν φαίνεται ικανό να μετριάσει την απόγνωση που νιώθουν εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως νέοι. Φαινόμενα σαν την εξέγερση του Δεκέμβρη αναμένεται να πυκνώσουν σε όλο τον πλανήτη εκφράζοντας απλώς αυτό που όλοι γνωρίζουν: ότι δεν πάει άλλο.

Τούτη η ώρα είναι η ώρα της μεγάλης ευθύνης για την αριστερά. Είναι η ώρα για μια μεγάλη στροφή, για μια αναγέννηση σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Είναι η ώρα η αριστερά να δει τη μεγάλη εικόνα και να επινοήσει αυτό που τόσο έχουν ανάγκη οι κοινωνίες μας και που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ή να περιγράψει. Να κάνει δηλαδή αυτό για το οποίο υπάρχει: να ανοίξει νέους δρόμους.

 

*Δημοσιεύθηκε στην Αυγή στις 06/12/2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s