Ασφαλιστικό: να σταματήσουμε τον κατήφορο

Σήμερα δίνεται μια από τις μεγαλύτερες μάχες για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και συνακόλουθα όλων των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Το φανατικό πολιτικό προσωπικό του συστήματος σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι φονταμενταλιστές των αγορών στα ΜΜΕ, το σύνολο της εργοδοσίας και του κεφαλαίου και κάθε λογής αρπακτικά, επιχειρούν αυτές τις ημέρες να ξηλώσουν ένα από τα τελευταία στοιχεία θεσμοποιημένης αλληλεγγύης σε τούτη την κοινωνία.

Το ασφαλιστικό σύστημα -παρά τα προβλήματα που έχει τα οποία οφείλονται στο πλιάτσικο των αποθεματικών τους και τις χαμηλές συντάξεις που προβλέπει- αποτελεί το τελευταίο οχυρό πριν από την επίσημη επιστροφή της κοινωνίας μας στον μεσαίωνα. Το μίσος και η εκδικητικότητα των δυνάμεων του κεφαλαίου απέναντι στους εργαζόμενους, οι οποίοι είχαν πετύχει όλα αυτά τα χρόνια να μην πετιούνται σε χαντάκια αβοήθητοι όταν δεν θα μπορούσαν να δουλέψουν άλλο, είναι αβυσσαλέο. Από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, μέχρι τον ΣΕΒ, τους εκσυγχρονιστές, τους υπουργούς, τον πρωθυπουργό, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, όλοι έχουν «λυσσάξει» τώρα που βλέπουν ότι επιτέλους ετοιμάζεται να πέσει αυτό το «όνειδος» αλληλεγγύης.

Πρέπει να ακουστεί παντού και να προκαλέσει σεισμό ότι το νέο «ασφαλιστικό» σε συνδυασμό με το εργασιακό καθεστώς καταργεί τις συντάξεις. Δεν τις μειώνει, δεν τις περικόπτει, τις καταργεί. Γιατί με βάση τον εργασιακό μεσαίωνα θα χρειάζεσαι 60 με 80 χρόνια εκ περιτροπής εργασία, ανεργία, μερική εργασία κ.λπ. για να βρεις ένσημα για 40 χρόνια κανονικής εργασίας, η κοινωνία όμως που πετάει στα χαντάκια τους πιο ευάλωτους, όπως οι ηλικιωμένοι, είναι ζούγκλα. Αυτή τη ζούγκλα δεν θα την επιτρέψουμε.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση χρειάζεται καθολική αντίδραση, ένα παλλαϊκό μέτωπο, ένας ξεσηκωμός όλων των υποτελών τάξεων αντάξιος της κρισιμότητας της περιόδου, για να μην περάσουν το ασφαλιστικό και τα υπόλοιπα μέτρα και με αίτημα μια άλλη πορεία του τόπου. Οι επιμέρους προτάσεις-διεκδικήσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς λύνουν άμεσα προβλήματα, αποκαθηλώνουν την πολιτική που γέννησε την κρίση και βάζουν τις βάσεις από σήμερα για αυτή τη διαφορετική πορεία της χώρας.

Είναι στο χέρι των εργαζόμενων και της αριστεράς, η νέα εποχή που ξημερώνει μέσα από την παγκόσμια οικονομική κρίση να μην είναι ένας νέος μεσαίωνας αλλά μια εποχή αλληλεγγύης, ολιγαρκούς αφθονίας και περιβαλλοντικής ισορροπίας στον αντίποδα της καταστροφικής λογικής του κέρδους, της διατροφικής και περιβαλλοντικής κρίσης, του καταναλωτισμού και της λογικής «όλοι εναντίον όλων». Για να μπορέσει να ανατείλει ξανά η ελπίδα, πρέπει η αριστερά και οι εργαζόμενοι να αρθούν πάνω από την πνιγηρή ατμόσφαιρα ενός συστήματος που τελειώνει και να μιλήσουν και να πράξουν διαφορετικά. Να αντιληφθούν ότι ανήκουν στο παρελθόν όλοι αυτοί που σήμερα μας τρομοκρατούν με ύφος αυθεντίας, ότι είναι πολύ μικροί όσοι φαντάζουν ακόμη ισχυροί.

 

*Δημοσιεύθηκε στην Αυγή στις 29/06/2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s