Ψυχραιμία κύριε Σαμαρά, η υστεροφημία σας είναι εξασφαλισμένη

Ακούμε από τον Σαμαρά και άλλους ότι το βιοτικό επίπεδο που ισοπεδώνεται σήμερα θα αποκατασταθεί στο μέλλον αν γίνουμε ανταγωνιστικοί. Αποσιωπά το γεγονός ότι η απαίτηση για ανταγωνιστικότητα (την οποία ταυτίζει με το χαμηλό εργατικό κόστος) συνιστά μια διαχρονική κατάσταση. Η ανταγωνιστικότητα είναι σχετικό μέγεθος: πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός σε σχέση με κάποιον άλλο. Άρα θα πιέζει για πάντα προς τα κάτω το βιοτικό επίπεδο, τόσο γιατί δημιουργεί μια κούρσα προς τα κάτω ανάμεσα στα συγκρινόμενα μέρη, αλλά και γιατί πάντα μπορείς να συγκριθείς με μια άλλη χώρα που βρίσκεται ακόμη χαμηλότερα.

Ο Σαμαράς λέει ότι η Αριστερά ευθύνεται για την προηγούμενη κατάσταση. Εδώ αξιοποιεί, ως καλός δημαγωγός, μια σύγχυση. Η προηγούμενη κατάσταση μπορεί να διακριθεί σχηματικά σε δύο μέρη: έναν κοινωνικό συσχετισμό που είχε καταφέρει να επιβάλλει στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και μισθούς (πολύ χαμηλοί σε σχέση με τον τεράστιο πλούτο που παράχθηκε), στοιχειώδες κοινωνικό κράτος κ.ο.κ. Για αυτό όντως η Αριστερά έχει «ευθύνη». Η προηγούμενη κατάσταση περιελάμβανε επίσης εκτεταμένα πελατειακά δίκτυα, τρομακτική διαπλοκή με τους οικονομικά ισχυρούς, διαφθορά κ.ο.κ. Ενώ ο κ. Σαμαράς αλλά και άλλοι λένε ότι θα αλλάξουν τα κακώς κείμενα του παρελθόντος αποσιωπούν ότι εννοούν το πρώτο μέρος. Τα φαινόμενα διαπλοκής, διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων όχι μόνο δεν πρόκειται να χτυπηθούν αλλά αντιθέτως ήδη θεσμοποιούνται και γιγαντώνονται όπως συμβαίνει σε κάθε χώρα που βυθίζεται στην παρακμή και την εξαθλίωση.

Ο Σαμαράς ενώ κατηγορεί την Αριστερά για το πρώτο μέρος δεν το λέει καθαρά αξιοποιώντας τη σύγχυση των δύο μερών. Όμως, η μόνη ελπίδα στο μέλλον να βελτιωθεί η κατάσταση του λαού είναι ακριβώς ένας κοινωνικός συσχετισμός που θα επιβάλλει αυτά που με μανία επιχειρούν οι μνημονιακοί αναμορφωτές να ξηλώσουν. Αυτό για το οποίο πραγματικά κατηγορεί την Αριστερά. Δεν φταίνε κ. Σαμαρά οι συλλογικές συμβάσεις και τα εργασιακά δικαιώματα για την κρίση. Φταίνε οι φίλοι του Χριστοφοράκου των οποίων ηγείστε, το πλιάτσικο στο δημόσιο χρήμα των εθνικών προμηθευτών και μεγαλοεργολάβων, η φοροασυλία των εφοπλιστών, η ασυδοσία των τραπεζιτών και άλλα πολλά που παραδόξως ξεχνάτε.

Ο Σαμαράς κόπτεται τελευταία και για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της παράδοσης του τόπου. Τον ενημερώνουμε λοιπόν ότι αυτά κοστίζουν. Θέλουν δασκάλους, σχολεία, σεμινάρια σε δήμους και γειτονιές κοκ. Είναι διατεθειμένος να φορολογήσει τους πλούσιους ώστε να βρεθούν τα χρήματα για την ουσιαστική διατήρηση της ιστορικής μνήμης του λαού ή η μαγκιά του εξαντλείται σε εθνικές κορώνες υπέρ των παρελάσεων (πολύ ουσιαστικός τρόπος να μάθεις την ιστορία και την παράδοση…) και συκοφαντικές επιθέσεις στην Αριστερά;

Μα τι λέω; Εδώ το μαύρο μέτωπο στο οποίο φιλοδοξεί να ηγηθεί κόβει συντάξεις, δηλαδή τα φάρμακα και το φαγητό από τους γέρους και συντρίβει τις ζωές των νέων για να ικανοποιήσει τραπεζίτες, πιστωτές και άλλους οικονομικά ισχυρούς! Σιγά που θα ασχοληθεί με την ιστορία και την παράδοση. Δεν ενδιαφέρεται για τίποτα από αυτά, αυτά είναι σημαίες ευκαιρίας, «τζάμπα μαγκιές» με στόχο τον διχασμό του λαού, για να δημιουργηθούν εντυπώσεις μπας και ξεχαστεί ότι είναι ο θύτης του ελληνικού λαού.

Τα ίδια και με το θέμα των μεταναστών. Ενδιαφέρεται πραγματικά για το πρόβλημα; Με ένα ελάχιστο κλάσμα από τα λεφτά που έδωσε και δίνει σε τραπεζίτες και πλούσιους μπορεί να εξασφαλίσει προσωρινά αξιοπρεπή διαβίωση σε κατατρεγμένους μετανάστες και να επιτρέψει στους Έλληνες να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους. Αλλά τι λέω πάλι. Να πάρει λεφτά από τους πλούσιους; Εδώ οι μισθοί εξαφανίζονται και αυτός περηφανεύεται ότι θα μειώσει και άλλο τη φορολογία στο μεγάλο κεφάλαιο! Ούτε για αυτό το θέμα ενδιαφέρεται πραγματικά. Αυτόν και τους άλλους σαν αυτόν τους συμφέρει να δημιουργούνται εκρηκτικές συνθήκες στις γειτονιές για να ενσταλάζουν το μίσος ανάμεσα στους φτωχούς, να τους αποκτηνώνουν, ώστε να μην στραφούν εναντίον τους, να τους δουν ακόμη και ως σωτήρες.

Όμως το μίσος το σπέρνουν στα δικά μας παιδιά, στις δικές μας γειτονιές και το μίσος καταστρέφει κυρίως αυτόν που το νιώθει. Στα παιδιά που δηλητηριάζουν με το μίσος εμείς θα είμαστε δίπλα για να βοηθήσουμε να γιατρευτεί και αυτή η πληγή, όπως και τόσες άλλες (παραβατικότητα, ναρκωτικά κ.ο.κ.) που γεννά η πολιτική τους στις ψυχές και στα σώματά τους. Αυτό σημαίνει να βάζεις τις ανάγκες του λαού πάνω από τα κέρδη των λίγων.

Ο Σαμαράς επιχειρεί να σπείρει το μίσος και εναντίον της Αριστεράς. Πραγματικά πιστεύει ότι μπορεί να πείσει ότι η αριστερά που με κόστος μάχεται απέναντι στους ισχυρούς για να μείνει όρθιος ο λαός στην επίθεση που του κάνουν, την ίδια ώρα για κάποιο μυστήριο λόγο στρέφεται εναντίον του; Και μάλιστα όταν αυτά τα λένε αυτοί που διαλύουν τον λαό με τέτοιο κυνισμό; Ψυχραιμία κ. Σαμαρά. Αν σπέρνετε το μίσος για το συμφέρον των ισχυρών εντάξει. Τη δουλειά σας κάνετε. Και ελπίζω για το καλό του ελληνικού λαού να αποτύχετε. Το μίσος δεν ωφέλησε κανένα λαό, ποτέ.

Αν το κάνετε όμως και από φιλοδοξία να γίνετε πρωθυπουργός ώστε να εξασφαλιστεί η υστεροφημία σας, σπεύδω να σας πω να μην ανησυχείτε, αυτή έχει ήδη εξασφαλιστεί. Το όνομά σας έχει ήδη γραφτεί με μεγάλα γράμματα στην ιστορία αυτής της χώρας. Μπορεί να είναι γραμμένο σε κάποιες από τις πιο μαύρες σελίδες της, αλλά τι να κάνετε. Κάτι είναι και αυτό.

 

*Δημοσιεύθηκε στην Αυγή στις 18/03/2012

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s