Συνέντευξη στο Nostimonimar.gr (μέρος Α’): Να ξηλωθεί το σύστημα των κολλητών

Yπάρχουν άνθρωποι σοβαροί και υπεύθυνοι, ακόμη κι αν δεν το απαιτεί κανείς γύρω τους…

Ο Ανδρέας Καρίτζης είναι διπλωματούχος μηχανικός του ΕΜΠ και Διδάκτωρ Φιλοσοφίας. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς. Έχει διατελέσει μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και της Επιτροπής Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Το βιβλίο του “Λογική και Μέθοδος μιας Αριστερής Κυβέρνησης” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος. Συμμετέχει στο Τμήμα Ψηφιακής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.  Όπως οι περισσότεροι/ες έχει κάνει διάφορες δουλειές για να ζήσει και έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Πατρών και το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι 39 ετών και έχει μια κόρη τεσσάρων ετών. Θα είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθηνών.

Συνέντευξη για το Νόστιμον Ήμαρ στην Μαρία Παρέντη και το Skouliki Tom.

Ανδρέας-Καρίτζης_2

Συμμερίζεστε την άποψη ότι η χώρα με τη διακυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου έχει πάρει ακροδεξιά στροφή κι αν ναι, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι συνέβη αυτό;

Α.K: Ο κ. Σαμαράς ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια περίοδο που το μπλοκ των συστημικών δυνάμεων είχε υποστεί μια συντριπτική ήττα στις εκλογές. Μπορεί να κέρδισε τη διακυβέρνηση, αλλά συρρικνώθηκε από 85% κάτω από 37% στις εκλογές του ’12. Ο μόνος τρόπος αναχαίτισης αυτής της κάθετης πτώσης ήταν να δημιουργηθεί χάσμα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και σε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο πλήττεται μεν από την πολιτική που εφαρμόζεται, αλλά είναι βαθιά συντηρητικό. Άρα, η ακροδεξιά ρητορεία και πρακτική αλλά και η καλλιέργεια συντηρητικών αντανακλαστικών στην κοινωνία, αποτέλεσαν την στρατηγική ώστε να ανασχεθεί η σύνδεση ενός συντηρητικού κόσμου με το ΣΥΡΙΖΑ. Και αν θέλετε τη γνώμη μου, ως ένα σημείο αυτή η στρατηγική ήταν επιτυχημένη καθώς υπό άλλες συνθήκες ο ΣΥΡΙΖΑ και όσες δυνάμεις έχουν μια προοδευτική στάση απέναντι στα μνημόνια θα έπρεπε να έχουν πολύ μεγαλύτερη επιρροή κι απήχηση από αυτή που εμφανίζουν σήμερα, ειδικά αν αναλογιστούμε τι έγινε τα τελευταία δύο χρόνια.

 

Πώς θα περιγράφατε τη συμπεριφορά της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια του μνημονίου μέσα από ένα ψυχολογικό πρίσμα;

Α.Κ: Και στην περίοδο της ανάπτυξης αλλά και στην περίοδο της κρίσης μπορούμε να μιλήσουμε για δύο Ελλάδες. Από τη μία, υπάρχει η Ελλάδα της ασυδοσίας των οικονονικά ισχυρών και των πελατειακών δικτύων, που παρασιτούν εις βάρος της κοινωνίας. Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι σοβαροί και υπεύθυνοι, ακόμη κι αν δεν το απαιτεί κανείς γύρω τους. Για παράδειγμα, θα συναντήσεις πολλούς ή πολλές στο δημόσιο τομέα να κάνουν καλά τη δουλειά τους ακόμη κι αν δεν καλλιεργείται αυτό από τις δημόσιες υπηρεσίες όπου αντιθέτως προωθείται μια λογική συνδιαλλαγής με την εξουσία. Για παράδειγμα, τα εγχειρήματα αλληλεγγύης και συλλογικότητας στην περίοδο της κρίσης δείχνουν την ενδυνάμωση της Ελλάδας της δημιουργίας. Οι δυνάμεις αυτής της Ελλάδας είναι αυτές στις οποίες, αν θέλει να αλλάξει πορεία η χώρα, πρέπει να στηριχθεί κατά κύριο λόγο κανείς. Άρα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να στηριχθεί σε ανθρώπους που θέλουν να κάνουν κάτι υπεύθυνα και σοβαρά, που προσεγγίζουν τα πράγματα με ακεραιότητα και που δεν ενδιαφέρονται να βολέψουν τους εαυτούς τους αδιαφορώντας για το κοινό καλό.

 

Υπάρχουν και κάποιοι που μέσα στην κρίση βελτιώθηκαν ως άνθρωποι.

Α.Κ: Ακριβώς. Μέσα στην κρίση διευρύνθηκε αυτό το πρίσμα της άλλης Ελλάδας. Το στοίχημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ή μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης θέλει πραγματικά να βγάλει τη χώρα από την κρίση είναι αυτό ακριβώς. Γιατί με τα ψέματα καμία χώρα δεν βγαίνει από το αδιέξοδο. Και το αδιέξοδο της δικής μας χώρας δεν είναι μόνο το χρέος, αλλά και η κατάσταση της παραγωγικής διαδικασίας. Και είναι οι δυνάμεις για τις οποίες συζητάμε εκείνες που πραγματικά μπορούν να φέρουν μια αλλαγή στην πορεία της χώρας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο την επόμενη μέρα. Αν δεν αναδειχθούν αυτές οι δυνάμεις, η Ελλάδα θα μείνει στα χέρια αυτών που το μόνο που ξέρουν είναι να πουλάνε αέρα συντηρώντας τη νοοτροπία που μας έφερε μέχρι εδώ.

 

Ο κόσμος φαίνεται να έχει μπει σε μια λογική ανάθεσης δίχως να προθυμοποιείται να συμμετάσχει ο ίδιος ενεργά. Σας φοβίζει αυτό;

A.K: Δυστυχώς, νομίζω ότι την περίοδο ’12-’14 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινήθηκε τόσο επιδέξια κι αποτελεσματικά όσο κινήθηκε το ’10-’12. Τα τελευταία δύο χρόνια απαιτούσαν μια αναβαθμισμένη προσπάθεια ώστε να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου. Θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα, ώστε να αλλάξει ο κόσμος νοοτροπία ως προς το πώς αντιμετωπίζει την πολιτική, αλλά και το πως βλέπει τον εαυτό του, τον ρόλο του στην κοινωνία. Και αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο απευθύνεται ένα σωματείο, ένα συνδικάτο στην κεντρική κυβέρνηση. Το θέμα δεν είναι μόνο να ζητάς πέντε πράγματα από την κεντρική κυβέρνηση, αλλά αυτή να καταφέρει να σε εντάξει με τέτοιο τρόπο ώστε να έχεις και εσύ ενεργό ρόλο στην διαδικασία παραγωγής αποφάσεων. Δε θέλω δηλαδή η ΟΛΜΕ μόνο να διεκδικεί τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, αλλά και να παίρνει πάνω της αποφάσεις που την αφορούν, π.χ. για το πώς θα έπρεπε να είναι τα σχολεία. Αυτή θα είναι μια πραγματική αλλαγή νοοτροπίας που θα ανοίξει νέους δρόμους ώστε να αντιμετωπίσουμε και τα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας αλλά και να σταματήσει η λογική της ανάθεσης. Η λογική της ανάθεσης “σπάει” μέσω της εκχώρησης “εξουσιών και αποφάσεων” στην ίδια την κοινωνία και τους κοινωνικούς φορείς. Άρα, δεν καλούμαστε να αλλάξουμε μόνο την οικονομική πολιτική αλλά ολόκληρη τη λειτουργία της κοινωνίας. Τα πλήγματα είναι πολύ μεγάλα και δεν αντιμετωπίζονται μόνο με μια αλλαγή του χρέους και του προϋπολογισμού, αλλά ζητείται αλλαγή κι ανάταξη στα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, παντού. Για να γίνει αυτό πρέπει και οι ίδιοι οι άνθρωποι να μην περιμένουν τον υπουργό να τους πει πώς να το κάνουν αλλά η κυβέρνηση να τους δώσει χώρο να είναι δημιουργικοί, να εκφράζονται και να αυτενεργούν.

 

Έτσι νομίζω μας απαντάτε κατά κάποιο τρόπο και στην επόμενη ερώτηση. Πώς σκοπεύετε να δομήσετε ένα αξιοκρατικό κράτος σε μια χώρα βαθιά μυημένη στην κομματοκρατία;

Α.Κ: Είναι αυτό που έλεγα πριν για τη σύγκρουση ανάμεσα στις δύο Ελλάδες, η οποία δεν είναι μια απλή σύγκρουση, ούτε τελειώνει σε μία μέρα. Το κομμάτι εκείνο των ‘’αεριτζήδων’’, των ανθρώπων που ξέρουν να χειρίζονται τα πελατειακά δίκτυα και να ασκούν επιρροή, είναι εξαιρετικά κινητικό και ‘’δραστήριο’’. Γίνομαι δηλαδή εγώ αύριο υπουργός και μου λένε ‘’εμείς ελέγχουμε αυτούς τους ανθρώπους, αν μας διευκολύνεις είναι δικοί σου’’. Αυτό δε νικιέται εύκολα. Και κυρίως δε νικιέται εύκολα, διότι η άλλη Ελλάδα, αυτή των σεμνών και ικανών δεν είναι διεκδικητική κι οργανωμένη και πρέπει να βρεις τρόπους να το αλλάξεις αυτό.

Για την αξιοκρατία τώρα. Το πρόβλημα με την αξιοκρατία είναι το ποιος είναι άξιος για τί. Είναι απαραίτητο στις βασικές θέσεις ευθύνης να μπαίνουν άνθρωποι που ξέρουν πώς θα πάμε παρακάτω. Από την άλλη υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι άξιοι για πράγματα τα οποία όμως δεν αξιολογούνται με τυπικό τρόπο. Δεν είναι άχρηστος αυτός ο κόσμος. Η δική μου γνώμη είναι ότι μια κοινωνία οφείλει να αναπτύξει ποικίλες δραστηριότητες ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιήσει πολλές πτυχές των ανθρώπων. Κάποιοι είναι άξιοι κάπου και άλλοι κάπου αλλού. Πρέπει να βρεις τους τρόπους να αξιοποιήσεις εκείνες τις κλίσεις και τις δεξιότητες που έχουν και όσοι δεν έχουν τις υψηλές ή εξειδικευμένες γνώσεις. Δυστυχώς πρέπει να έρθει η ριζοσπαστική αριστερά και να το κάνει αυτό, ενώ θα έπρεπε να είναι αυτονόητο.

 

Μα ξέρουμε κι ανθρώπους που προσελήφθησαν την περίοδο της βαθιάς κρίσης σε νευραλγικές θέσεις και με παχυλούς μισθούς, χωρίς κανένα προσόν.

A.K: Σε μια κοινωνία που πέφτει σε παρακμή και χάνει κάθε κανόνα τέτοια φαινόμενα όχι μόνο δεν αντιμετωπίζονται, αλλά διογκώνονται. Θυμίζω πως το ’10 μας έλεγαν ότι τα μνημόνια έρχονται να καταπολεμήσουν αυτό κατά βάση το φαινόμενο στο δημόσιο τομέα. Για αυτό και είχαν απήχηση στον κόσμο τον πρώτο καιρό. Ήταν ένα διετές πρόγραμμα μας έλεγαν για να ‘’βάλουμε μια τάξη’’ σε ένα κακό δημόσιο. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχουν διαλυθεί όλα τα πράγματα που αφορούν τη καλή λειτουργία του σχολείου, του πανεπιστημίου, του νοσοκομείου, της κοινωνικής υπηρεσίας και το μόνο που έχει μείνει είναι αυτή η νοοτροπία. Αν δεν είσαι σήμερα κολλητός της εξουσίας δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, ενώ αν είσαι, χωρίς κανένα προσόν γίνεσαι οτιδήποτε. Η κυβέρνηση Σαμαρά είναι πρωταθλήτρια σε αυτό. Έχουν μπει κολλητοί σε διευθυντικές θέσεις στο δημόσιο με απαράδεκτο τρόπο. Υπάρχει το αίτημα να ξηλωθεί αυτό το σύστημα των κολλητών και να αντικατασταθούν από ανθρώπους που μπορούν να κάνουν δουλειά πραγματικά.

 

Αυτός ίσως είναι ένας τρόπος να κρατήσετε εμάς εδώ, αλλά και να επιστρέψουν κάποιοι από αυτούς που έφυγαν στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερης τύχης;

Α.Κ: Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο. Χωρίς την επιστροφή των ανθρώπων που έχουν φύγει και έχουν δεξιότητες και θέλουν να είναι δημιουργικοί η χώρα δεν πρόκειται να βγει από το αδιέξοδο. Αυτό είναι το στοίχημα ανάμεσα στις δύο Ελλάδες που λέγαμε πριν. Να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει διέξοδο σε κόσμο που δε θα το ζητήσει. Αυτούς τους ανθρώπους που είναι κατά τεκμήριο σεμνοί και κάνουν κάτι καλά πρέπει να τους φέρεις στο προσκήνιο και να έχεις ένα πρόγραμμα για τον επαναπατρισμό του ανθρωπίνου δυναμικού από το εξωτερικό.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ασχοληθεί με την απόδοση ποινικών ευθυνών σε σκάνδαλα ή παρατυπίες που έχουν προκύψει;

Α.Κ: Η δική μου γνώμη είναι η εξής. Η ελληνική κοινωνία έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα τα τελευταία χρόνια. Το αίσθημα της αδικίας και της οργής είναι πολύ έντονο. Για να κάνεις μια νέα αρχή πρέπεις να κλείσεις τους λογαριασμούς με ένα αμαρτωλό παρελθόν σε όλα τα επίπεδα. Εάν θέλεις στα αλήθεια να κάνεις μια νέα αρχή. Αν δεν αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου, και κάτι τέτοιο είναι ευθύνη και δέσμευση, ο κόσμος δε θα είναι ποτέ σε θέση να εμπιστευθεί το κράτος και τους θεσμούς. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να μπορέσει να αναπτύξει μια άλλη σχέση με τον εαυτό της για να έχει ελπίδα ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Το θεωρώ απαραίτητο, παρά τις δυσκολίες που γεννά. Ν’ αφήσουμε πίσω μας όλα αυτά που μας έχουν οδηγήσει στο χάλι που βρισκόμαστε σήμερα.

*Δημοσιεύθηκε στο Nostimonimar.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s