Πολιτικό σύστημα και η θέση της Ελλάδας

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια δύσκολη και σκληρή διαπραγμάτευση με στόχο την αναχαίτιση της πολιτικής λιτότητας και την υποτίμηση της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας που αυτή συνεπάγεται. Το θετικό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα σημάνει τον «ξαφνικό θάνατο» για τις δυνάμεις που ταύτισαν την πολιτική τους ύπαρξη με τη λογική του μνημονιακού μονοδρόμου.

Σε αντίθεση με την τρέχουσα ρητορική, δεν είναι οι αντιμνημονιακές δυνάμεις αυτές που ταύτισαν την ύπαρξή τους με τα Μνημόνια, αλλά οι μνημονιακές. Η οριστική αποδιάρθρωση των μνημονιακών παρατάξεων είναι γεγονός κεφαλαιώδους σημασίας για την πολιτική ζωή του τόπου, καθώς θα σημάνει την έναρξη διαδικασιών ώστε η συντηρητική και η κεντρώα παράταξη να επανέλθουν σε μια πολιτική συμπεριφορά και ρητορική που συνάδει με τον σεβασμό στις ανάγκες της πλειοψηφίας των πολιτών, του δημόσιου συμφέροντος και των δημοκρατικών διαδικασιών.

Ενδειξη για τη θέση που βρίσκεται μια χώρα στον διεθνή καταμερισμό εργασίας είναι και η ποιότητα της δημοκρατίας, η οποία αποτυπώνεται στη λειτουργική σύζευξη μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και κοινωνικών αναγκών. Η μνημονιακή περίοδος διέρρηξε βίαια τη σχέση πολιτικού συστήματος και κοινωνίας, οδηγώντας το πρώτο στην κυνική ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα των ελίτ, τη δεύτερη στην υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και τη χώρα σε βαθιά υποβάθμιση. Η νέα κυβέρνηση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης ώστε να αποκατασταθεί η σχέση πολιτικού συστήματος και κοινωνίας στον βαθμό που επιβάλλει -με την καλή έννοια- στις άλλες πολιτικές δυνάμεις την εκ νέου σύζευξή τους με την κοινωνία. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στο παρελθόν, διότι η διάβρωση αυτής της σχέσης την περίοδο της «ανάπτυξης» διαμόρφωσε εν πολλοίς τις συνθήκες για τη μνημονιακή υποβάθμιση της χώρας.

Η ανάκτηση του κύρους της χώρας δεν περνάει μόνο μέσα από τη σκληρή διαπραγμάτευση, αλλά και από τη διεύρυνση μιας διαφορετικής νοοτροπίας σοβαρότητας, σχεδιασμού, δημοκρατικής λειτουργίας και σεβασμού του δημόσιου συμφέροντος, στον αντίποδα της κατεστημένης νοοτροπίας των «κολλητών», των «αρπαχτών», των πελατειακών σχέσεων, της περιφρόνησης των δημοκρατικών θεσμών και της ακραίας αυθαιρεσίας της εγχώριας ολιγαρχίας.

Δημοσιεύθηκε στο «Έθνος» τη Δευτέρα 23-3-2015

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s